Kometa C/2025 R3 (PANSTARRS) została odkryta 8 września 2025 roku przez zespół dwóch 1,8-m teleskopów ulokowanych na Hawajach w ramach programu wyszukiwania obiektów bliskich Ziemi pod nazwą PanSTARRS (Panoramic Survey Telescope And Rapid Response System). Okres najlepszej widoczności tej komety mamy już za sobą. Kometa PanSTARRS znalazła się najbliżej Słońca 19 kwietnia 2026 roku. Tydzień później, 26 kwietnia, minie Ziemię w odległości 73,2 miliona kilometrów. To nieco bliżej niż połowa odległości Ziemia-Słońce. Kiedy kometa PanSTARRS zbliży się do Ziemi, będzie w kierunku, w którym widzimy Słońce. Dzieje się tak, ponieważ w tym czasie będzie ona znajdować się między Ziemią a Słońcem. Kometę zobaczymy ponownie pod koniec kwietnia, ale niestety już tylko z południowej półkuli. C/2025 R3 (PANSTARRS) pochodzi z Obłoku Oorta – rozległego rezerwuaru lodowych ciał na obrzeżach Układu Słonecznego. Jej orbita jest silnie wydłużona, co oznacza, że spędzała większość czasu w bardzo dużych odległościach od Słońca. Ze względu na oddziaływania grawitacyjne oraz możliwe perturbacje niegrawitacyjne wynikające z asymetrycznej sublimacji gazów, orbita może ulec zmianie, a kometa prawdopodobnie zostanie wyrzucona poza Układ Słoneczny po przejściu przez peryhelium. Członkowie naszego Stowarzyszenia Mariusz Krall i Marcin Grzybowski prowadzili fotograficzne obserwacje komety; Mariusz w okolicach Szubina, Marcin w USA. Poniżej przedstawiamy ich dokonania.
Thank you Michael
W przypadku C/2025 R3 obserwuje się szybki wzrost jasności wraz ze zbliżaniem się do peryhelium, co sugeruje znaczną zawartość lotnych składników.
Komety długookresowe, takie jak ta, są uznawane za relikty pierwotnej mgławicy protoplanetarnej. Ich skład chemiczny dostarcza informacji o warunkach panujących podczas formowania się Układu Słonecznego. Analiza spektroskopowa komy pozwala identyfikować obecność cząsteczek organicznych i prostych związków chemicznych. Każda cząsteczka wyrzucona z jądra tej komety jest reliktem epoki, gdy nie istniały jeszcze planety, oceany ani życie. To materiał, który nie uległ znaczącej ewolucji od czasu powstania Układu Słonecznego.
tekst: Marek Nikodem
