NGC 7635- Mgławica „Bańka”

NGC 7635 Mgławica Bańka – William Herschel po raz pierwszy zaobserwował NGC 7635 w 1787 roku jako poświatę wokół gwiazdy SAO 20575 o wielkości 8,7 magnitudo (wcześniej skatalogowanej jako BD+60°2522). Wizualnie trudna do zaobserwowania, ale na zdjęciu uzyskanym mniejszym teleskopem nawet przy krótkich ekspozycjach możemy już zarejestrować sferyczną strukturę i najjaśniejsze fragmenty otaczającej mgławicy (patrz: https://www.ppsae.pl/pogranicze-kasjopei-i-cefeusza).
Mgławica Bańka ma wymiary 15′ na 8′ i jasność wizualną około 10 magnitudo, sferyczna otoczka której źródłem jest gwiazda Wolfa-Rayeta SAO 20575 ma średnicę ok. 3,5 minuty kątowej. Odległość do NGC 7635 szacuje się na około 7000 lat świetlnych a średnica samej Bańki wynosi około 7 lat świetlnych.

NGC 7635 -SHO, fot. Karol Wenerski

Zdjęcie powstałe ze złożenia obrazów zarejestrowanych przez filtry SII, Ha, OII teleskopem BAJ w sierpniu 2024 roku o sumarycznym czasie ekspozycji ok. 5 godzin, ukazuje skomplikowaną interakcję emitowanego wiatru gwiazdowego przez SAO 20575. Masę tej gwiazdy szacuje się na 45 mas Słońca. W czasie narodzin ta gwiazda była 60 razy masywniejsza od Słońca. W ciągu kilku milionów lat swojego istnienia straciła jedną czwartą swojej masy — masa została wypromieniowana przez wiatr gwiazdowy, a część z niej utworzyła powłokę „Bańki”. Jej klasyfikacja spektralna O6.5 wskazuje, że temperatura jej powierzchni wynosi około 37000 K. Astronomowie szacują również, że gwiazda ta traci masę w tempie 1 masy Słońca na milion lat. Sama Mgławica Bąbel wyznacza krawędź fali uderzeniowej wchodzącej w interakcję z atomami wodoru w ośrodku międzygwiazdowym. Zdjęcia wykonane teleskopem Hubble’a o szczegółowości nieosiągalnej z powierzchni Ziemi pokazują niebieskawe, świecące czoło fali uderzeniowej, utworzone, gdy potężny wiatr gwiazdowy jasnej, masywnej gwiazdy spotyka się z otaczającym materiałem rozległej mgławicy wodorowej.

FOT: Compass and Scale Image.jpg (źródło: NASA)
Animacja przedstawiająca przestrzenną strukturę mgławicy Bańka (żródło: NASA)

Diagram Hertzsprunga-Russella pozwala odczytać temperaturę powierzchni gwiazdy, jasność absolutną, klasę widmową i moc promieniowania. Gwiazdy Wolfa-Rayeta znajdują się w lewej górnej części diagramu.

FOT: Diagram_H-R2_PL.gif (źródło: Wikipedia)

Więcej dowiesz się https://science.nasa.gov/asset/hubble/bubble-nebula-ngc-7635

foto i opracowanie: Karol Wenerski

Komentowanie jest wyłączone